คุณพ่อผมมีเลขาคนนึงผมคิดว่าเค้าเป็นน้องผมไปแล้วคือ คุณพงษ์พัฒน์และคุณติ้ดก็คือคนที่ผมสนิทและรักใคร่กันมาตั้งแต่ผมกลับมาจากเมืองนอก สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือคุณพงษ์พัฒน์ก็จะบอกกับผมว่าร้านโน่นร้านนี้อร่อยแต่ไม่เคยพาไปผมไปสักทีนึงก็มีอยู่วันนึงผมก็บอกว่าอยากไปกินจิ้มแจวและเสือร้องไห้ที่อร่อยๆ เพราะร้านอีสานไทเฮาไม่อยู่แล้วผมจะไปกินอะไรที่อร่อยได้ที่ไหนเค้าก็เลยบอกผมว่าร้านโน่นร้านนี้อร่อยผมเลยต้องซักเค้าอีกครั้งนึงเค้าถึงพาไป ร้านนี้ชื่อว่าร้านไก่ย่างจรูญแดงผมนี้ไม่รู้จักเลยน่ะครับเพราะเค้าเปิดมาเกือบ 30 ปีแล้วและคุณพ่อก็เคยมารับประทานที่นี่ให้เชลล์ชวนชิมเรียบร้อยแล้วและเป็นที่เลื่องเลือว่าร้านนี้มีอะไรอร่อยมากปรากฏว่าผมไม่เคยรู้เลยคงอยู่เมืองนอกมากไปก็เลยต้องเขียนและไปกินมาแล้วและถ้าผมมีผุงเล็กๆผมก็จะกลับไปกินร้านนี้อีกและอีกหลายๆ ครั้ง สิ่งแรกที่ผมไปถึงพี่ๆทั้งสองคนเป็นผู้หญิงทั้งสองท่านน่ะครับพี่จรูญและพี่แดงเป็นพี่น้องกันและก็พี่จรูญกับพี่แดงก็ทำอาหารร่วมกันก็เลยชื่อว่าจรูญแดงผมก็นึกว่าพี่จรูญเป็นสามีที่ไหนได้เป็นผู้หญิงพี่ๆเค้าก็เตรียมทุกสิ่งทุกอย่างไว้ให้สิ่งแรกที่ผมไปถึง คือ เนื้อย่างไม่จำเป็นต้องเนื้อย่างออสเตรเลีย เอาเนื้อไทยนี่ล่ะครับอรอยมากๆ เลยครับและก็ไม่แพงและก็สไสด์มาแล้วก็เอาแจ่วมาให้ หันไปดูข้างๆ ก้เห็นมาอีกแล้วเนื้อและเครื่องในต้มแซบแย่ล่ะซิเราทำไงดีและต้มแซบแบบโบราณโบราณน่ะครับมีข่าทำแบบไม่ตั้งใจแต่ออกมามีศิลป์และก็อร่อยมากครับและก็ชื่นใจทำให้เรานึกถึงสมัยตอนเด็กๆ หลังจากนั้นมีเนื้อติดมันแบบโบราณทอดเค็มคราวนี้ผมทำอะไรไม่ได้เลยโผล่เข้าหาคุณติ้ดที่ไปด้วยผมก็บอกว่าไม่ให้พวกนี้กินผมจะกินคนเดียว หลังจากนั้นพี่จรูญกับพี่แดงก็ให้กินแกงป่าเนื้อและก็บอกว่าคุณหมึกแดงรู้ไหมที่นี่มีของดีอย่างนึงคือปลาดุกเวลาซื้อที่ซื้อ 600 กิโลแล้วเอามาทำปลาดุกฟูร้านนี้มีชื่อเสียงทางปลาดุกฟู ร้านที่บอกว่าตัวเองมีชื่อทางปลาดุกฟูแล้วให้รายการโทรทัศน์ไปถ่ายทำเอามาจากร้านนี้ทั้งนั้นล่ะครับเพราะว่าร้านนี้คือต้นฉบับและปลาดุกฟูร้านนี้ กรอบ หอม อร่อยจริงๆครับผมก็กินปลาดุกฟูไป 2 จาน และยังมีพริกขิงที่เค้าทำส่งออก และยำมะเขือยาว นอกจากนี้ยังมีส้มตำปูและส้มตำปลาร้าทุกคนที่ไปกินเค้าไม่ชอบเพราะผมกินเผ็ดมากแต่ผมคิดว่ามันไม่เผ็ดจนเกินไปแต่เซอร์ไพร์ที่ยังไม่ได้กินอันนึงคือเสือร้องไห้แต่ใช้หมูทำผมก็เลยบอกว่าพี่เอามากินหน่อยได้ไหมก็เลยเอามากินปรากฏว่าเสือร้องไห้ของแกเนี่ยไม่รู้ว่าส่วนไหนของหมูเนื้อนุ่มๆไม่มันจนเกินไป ไม่ใช่สัน และคอ ไม่ใช่อะไรเลยผมก็เลยมองดูแล้วก็เลยถามพี่เค้าว่าเนื้อมาจากไหนพี่เค้าเลยบอกว่าซื้อหมูสามชั้นมาและแร่เอามันออกให้หมดแล้วเอาไปหมักแล้วเอาไปย่างมันจะไม่อร่อยได้ไงครับเพื่อนๆต้องไปกินน่ะและน้ำจิ้มเค้าก็อร่อยของเสือร้องไห้และเสือร้องไห้เค้าก็อร่อยผมก็จะแย่เอาน่ะครับหลังจากกินหมดแล้วยังเอาหมูสะเต๊ะมาให้ผมทานอีกและหมี่กรอบหมี่กรอบผมต้องเรียนตามตรงว่าผมไม่ค่อยชอบหมี่กรอบแบบนี้ผมชอบหมี่กรอบแบบโบราณที่ต้องผัดตอนนั่นและอีกครึ่งชั่วโมงมันก็จะเหี่ยวและเหนียวแล้วเพราะว่าหมี่กรอบสมัยนี้ที่พี่เค้าไปได้สูตรมาอ่ะมันเป็นหมี่กรอบที่เป็นของหวานมันไม่ใช่หมี่กรอบที่เป็นของคาวที่กินกับแกงเขียวหวานแต่อย่างไรก็ตามก็อร่อยน่ะหมูสเต๊ะของเค้าก็อร่อยมากครับทำแบบโบราณมีมันหมูอยู่ที่ท้ายของไม้อร่อยจริงๆเลยครับหอมและเค้าก็หมักได้ดีเลยครับ ส่วนของหวานของที่มีก็ไม่ไอศครีมกะทิใครมาถึงแล้วไม่ได้กินไม่ได้เลยครับและบางวันก็มีวุ้นกระทิก็บอกว่าต้องเอาวุ้นกะทิที่ดีที่สุดมาเพราะมันเกี่ยวกับเรื่องคุณภาพของตัวมะพร้าวแต่วุ้นกะทิของเค้าหอมนุ่มชวนกินมากเลยขนาดคราวที่แล้วที่ผมไปผมทานอิ่มมากเลยผมยังทานไปทั้งถาดเลยครับ อย่าลืมน่ะครับร้านนี้พลาดไม่ได้เพาะผมพลาดมาเกือบ 30 ปีแล้วครับแล้วผมต้องกราบขอโทษพี่จรูญและพี่แดงมากที่ผมไม่ได้แวะมาชิมที่ร้านพี่เค้าเลยน่ะครับแต่พี่ที่ร้านเค้าน่ารักมากและถ้าผมมีเวลาผมจะมาชิมที่ร้านพี่เค้าอีกน่ะครับ